Dieren spotten in Maleisië: Wij zijn echt dol op de natuur en het spotten van dieren. Maleisië is daar de absolute droombestemming voor. Van de weelderige, miljoenen jaren oude regenwouden tot de tropische eilanden en dichte mangrovebossen: overal ontdek je de meest bijzondere dieren in hun natuurlijke omgeving.

Voordat we naar Maleisië vertrokken, had ik een kleine wishlist gemaakt met dieren die ik écht dolgraag wilde spotten. En ja… ik kan ze na deze reis stuk voor stuk afvinken! Welke dieren er op onze wishlist stonden?

• Orang-oetans
• Neusapen
• Zilverlangoeren (zilverapen)
• Groene adders
• Krokodillen
• Varanen
• Dolfijnen

Dat we deze fantastische lijst helemaal hebben mogen afvinken is natuurlijk geweldig. Maar juist ook de andere dieren zowel groot als klein, die maakten onze reis wel heel bijzonder. Het zijn namelijk niet alleen de reuzen van de jungle die ons fascineren; de bossen en mangroves zitten vol kleine wonderen. Denk aan felgekleurde vlinders, bijzondere torren en unieke insecten die overal om je heen fladderen of kruipen. En wat dacht je van de makaken? Deze leuke, maar soms o zo brutale apen kom je op heel veel plaatsten tegen.

Het is hier een feest voor iedere natuurliefhebber: bij elke stap die je zet, ontdek je weer iets nieuws. Ben je benieuwd naar onze avonturen en de foto’s van al dit moois? Kijk dan snel met ons mee naar wat we allemaal hebben gespot!

Orang-oetans

Vooordat we naar Maleisië vertrokken, hadden we een aantal bijzondere dieren hoog op onze wildlife-wishlist staan. De orang-oetan, was daar een van.

Deze indrukwekkende mensapen leven tegenwoordig helaas alleen nog in het wild op de eilanden Borneo en Sumatra. Om ze in hun natuurlijke leefomgeving te bewonderen, reisden we af naar het Semenggoh Wildlife Centre op Borneo. Hier leven de orang-oetans in een gigantisch, beschermd natuurgebied. Ze zijn hier deels wild: het bos is zo onmetelijk groot dat ze er volledig vrij kunnen gaan en staan waar ze willen. Hoewel de rangers ze op vaste tijden wat extra fruit aanbieden als dat nodig is, komt het regelmatig voor dat de apen zich maandenlang niet laten zien. Dan hebben ze diep in het woud zelf al meer dan genoeg voedsel gevonden.

Wij hadden het enorme geluk om er maar liefst vier te spotten! Het was echt fantastisch om te zien hoe gracieus en soepel ze zich door de boomtoppen bewegen.

Tijdens het voeren werd één ding al snel duidelijk … de kokosnoot is absoluut een van hun favoriete snacks (al schijnt de stinkende durian stipt op nummer één te staan). We zagen hoe een van de orang-oetans er een flinke sport van maakte om zijn kokosnoot open te krijgen. Hij nam de noot mee diep het bos in en we hoorden hem na zeven minuten in de verre omtrek nog steeds hard tegen een boomstam slaan om de schaal te kraken. Een onvergetelijk moment en een prachtig bewijs van hoe slim deze dieren zijn!

Neusapen

De neusapen stonden ontzettend hoog op mijn wensenlijstje voor onze reis naar Borneo. Deze bijzondere dieren met hun iconische grote neuzen en eigenwijze uiterlijk komen nergens anders ter wereld in het wild voor, wat het extra speciaal maakt om ze te zoeken. Al snel kwamen we erachter dat ze spotten op zich niet het grootste probleem is… ze goed zien is een tweede! Ze zitten namelijk vaak enorm hoog in de toppen van de bomen.

Onze eerste ontmoeting was in het Bako National Park. Ze zaten toen echt nog heel ver weg en hoog in de takken, maar de opwinding was er niet minder om, want he, we hadden ze gezien …

Steeds een stukje dichterbij

De echte magie begon de dag erna, toen we aan boord stapten voor een wildlife-boottocht. Tijdens deze tocht werden we sowieso al verwend met het spotten van een krokodil en dolfijnen, maar we kwamen gelukkig ook een stuk dichter bij de neusapen. We zagen ze op een gegeven moment zelfs heerlijk slapen in de boom. Nu konden we ze pas echt goed bewonderen: die karakteristieke dikke, bolle buik en natuurlijk die indrukwekkende neus. Ze lijken altijd een beetje verbaasd te kijken, alsof ze net uit een slechte grap zijn wakker geworden! Wist je trouwens dat alleen de mannetjes zo’n enorme neus hebben? De vrouwtjes en de jonkies hebben een kleiner, spitser neusje, maar zijn minstens zo charmant.

Een paar dagen later gingen we in een ander gebied opnieuw met een boot de rivier op. Omdat neusapen het liefst in mangrovebossen en langs rivieroevers leven, is zo’n riviercruise echt de ideale manier om ze te bekijken. En ja hoor, dit keer kwamen we nóg dichterbij!

Een familie vol karakter

Het allerleukste vonden we het om hun gedrag te observeren. Het voelt bijna alsof je naar een menselijke familie kijkt met allemaal uitgesproken karakters. Ze springen behendig van boom naar boom, knabbelen op bladeren en zitten soms in hechte groepjes bij elkaar alsof ze een belangrijke vergadering houden. Tijdens onze boottocht hadden we bovendien het geluk om ze samen te zien met zilverbladaapjes, die al even elegant in de bomen hingen.

Met deze geweldige en intieme ontmoetingen vanaf het water kan ik deze unieke apen nu écht met een heel grote glimlach afvinken van mijn wishlist!

Makaken

De makaken, of long-tailed macaques, zijn waarschijnlijk de apen die je het meest tegenkomt tijdens je reis. Om deze apen te spotten hoef je niet veel moeite te doen; je komt ze bijna overal tegen. Van stranden tot tempels en zelfs in steden, ze zijn nieuwsgierig en speels. Maar let op je spullen! Zeker in de stad zijn ze echt niet bang en alles wat los zit, kunnen ze pakken.

Wij herinneren ons een avontuur in Marokko dat ons nog steeds aan het lachen maakt. Eentje probeerde eerst bij iemand haar tas te stelen, en daarna ging hij aan het koordje van mijn jurkje hangen. Ik hield het vast, omdat ik bang was dat het anders zou scheuren. Vervolgens liep hij naar een van mijn zoons, die net een nieuw vest had. De aap ging ervoor zitten en inspecteerde het touwtje uitgebreid. Voor we het doorhadden, was hij er met het touwtje vandoor! Hij klom in een boom, bekeek het touwtje rustig. We probeerden hem nog te lokken met een pinda, maar we kregen een blik die veelzeggend was. Toen kwam hij uit de boom, liep langs ons en trok nog aan het touwtje, achter zich aan en vlak voor ons langs. Maar precies zo, dat we het niet konden pakken. En ging weer in een boom zitten. Echt een gouden moment om nooit meer te vergeten! Nu was het een touwtje, maar als het je telefoon of handtas was, dan is het een stuk minder grappig en leuk! Dus wees altijd alert en zorg dat je je belangrijke spullen opgeborgen hebt.

Ik zou ook geen eten meenemen, want ze bespringen je gewoon om het van je te stelen.

Het blijft geweldig om de makaken te observeren terwijl ze spelen, eten of gewoon nieuwsgierig om je heen kijken. Het zijn slimme, bijzondere dieren die altijd voor een showtje zorgen en soms voor een onverwachte dosis avontuur! Ik kan er echt uren naar kijken.

De makaken die wij ontmoet hebben in Maleisie

Makaken staan erom bekend dat ze ontzettend brutaal kunnen zijn. Zeker op de bekende toeristische plekken stelen ze het liefst alles wat los en vastzit, al hebben wij dat gelukkig zelf niet meegemaakt. Wij hebben ze meerdere keren van heel dichtbij mogen ontmoeten en ze waren juist allesbehalve brutaal!

Rustige buren aan de rand van de jungle

We kwamen ze vooral tegen in de jungle en rondom ons resort, waar we vier dagen verbleven aan de rand van de jungle. Hoewel er daar ontzettend veel makaken rondliepen, bleven ze redelijk op zichzelf. Ze zochten de confrontatie niet op, maar zaten wel vaak heel dichtbij op de takken. Hierdoor kon ik ze fantastisch goed observeren en er de meest geweldige foto’s van maken. Het was prachtig om te zien hoe respectvol en rustig ze kunnen zijn als je ze gewoon in hun eigen waarde laat.

Makaken versus varaan

We zagen ineens allemaal makaken bij het water zitten. De apen waren volop in bewegingen en maakten geluiden. Toen we dichterbij kwamen zagen we een dikke varaan in het water die wel zin had in een lekker aapje. Door alle onrust en het gekrijs van de apen was het verrassingselement natuurlijk helemaal weg. De makaken lieten heel duidelijk merken: ‘Wij hebben jou echt wel gezien!’ Toen wij er aan de waterkant ook nog bij kwamen staan, gaf de varaan het op en zwom hij rustig weg.

Wij stonden al bij het water toen wij de dikke varaan zagen en die besloot de aanval op te geven en zwom weer weg.

Wat we alleen niet snappen: waarom gingen die apen daarna niet gewoon weg? Ze bleven ontzettend onrustig en gingen vanaf de bomen en een bruggetje juist actief op zoek naar de varaan.

Niet veel later zagen we verderop een paar apen bij een boom helemaal wild doen. De rollen waren omgedraaid! Ze hadden een kleiner varaantje klemgezet, trokken hem aan z’n staart en waren hem flink aan het klieren.

Zilverbladaapjes (Silvered leaf monkeys)

Zilverbladaapjes hebben iets magisch. Met hun donkere, bijna zilverkleurige vacht en zachte, rustige uitstraling vormen ze een groot contrast met de vaak brutale makaken. Je vindt ze vooral langs de kustgebieden van Borneo en in nationale parken zoals Bako. De allerleukste verrassing? De jongen zijn bij de geboorte knaloranje. Het is een bijzonder gezicht om zo’n felgekleurde baby tussen de donkere volwassenen te zien klimmen. Zilverbladaapjes zijn nieuwsgierig maar veel minder opdringerig dan makaken, waardoor je ze vaak op je gemak kunt observeren terwijl ze bladeren plukken of elegant van tak naar tak bewegen.

Slangen

Slangen leven volop in de regenwouden van Borneo, maar je moet meestal net wat geluk (of een gids met adelaarsoog) hebben om ze te spotten. De meest voorkomende soorten die reizigers tegenkomen zijn boomslangen en kleine pythons.

Groene adder

Uiteraard mag ook deze bewoner van Borneo niet ontbreken op mijn lijstje: de groene adder. Vraag me niet waarom, maar deze slang stond heel hoog op mijn verlanglijstje, en dat terwijl ik eigenlijk doodsbang ben voor slangen! Normaal gesproken word ik helemaal gek als ik er eentje zie. Dat komt denk ik omdat de slangen die we thuis kennen zo snel en onvoorspelbaar bewegen.

Hoewel deze felgroene adder hartstikke giftig is, ben ik er wonder boven wonder geen moment bang voor geweest. In plaats van wegracen, bleef deze slang juist muisstil en geduldig liggen. Omdat hij zo kalm was, kreeg ik alle tijd om hem rustig te observeren en vanuit verschillende hoeken op de foto te zetten. Een geweldige ervaring waarbij ik voor dat moment mijn eigen angst volledig heb overwonnen! Want ik vind ze nog steeds spannend en eng!!!

Baardzwijn

Als je aan wilde zwijnen denkt, denk je al snel aan de onberekenbare bosbewoners uit Europa waar je liever met een grote boog omheen loopt. Dit Aziatische baardzwijn bewees het tegendeel! Met haar karakteristieke ruige, lichte baardharen rondom de snuit wandelde ze doodkalm langs ons pad. Ze trok zich helemaal niets van ons aan en gaf ons ruim de tijd om deze prachtige foto te maken.!

Duizendpoot

Dieren in de jungle weten als geen ander hoe ze zich perfect moeten camoufleren. Deze duizendpoot is daar echt het ultieme voorbeeld van! Je moet ontzettend goed kijken om door te hebben dat hier überhaupt iets zit; hij valt bijna volledig weg in zijn omgeving.

Het spotten van wildlife vraagt sowieso altijd om een scherpe blik en flink wat geduld. De bewoners van de jungle zijn er namelijk echte meesters in om zich onzichtbaar te maken. Bij slangen moet je tak voor tak afspeuren om te zien of een twijgje niet stiekem een reptiel is, en bij de felgekleurde én groen gecamoufleerde boomkikkers is dat precies hetzelfde verhaal.

En een belangrijke tip voor wie ze zelf tegenkomt: bewonder deze duizendpoot vooral op veilige afstand, want hij is zeer giftig!

Prevosts klappereekhoorn

Vanaf mijn balkon heb ik uitzicht op een levendig stukje jungle, en daar zie ik regelmatig een van de mooiste bewoners voorbij komen: de Prevosts klappereekhoorn. Wat een bijzondere verschijning is dit! Ze staan bekend om hun snelheid en behendigheid. Meestal zie ik ze voorbij flitsen en van boom naar boom springen, of over de takken lopen.

Maar deze ging er echt voor zitten

Deze eekhoorn op de foto vond het allemaal wel prima en stiekem denk ik wel leuk al die aandacht. Deze ging er echt voor zitten en kwam regelmatig even terug lopen, zodat ik goed foto’s van hem kon maken.

Het was echt fantastisch om te zien hoe hij in zijn element was. Hij bleef rustig zitten en vond het dan ook helemaal niet erg dat ik naar hem keek.

Waarom dit de driekleureekhoorns worden genoemd? Zijn zwarte rug steekt prachtig af tegen de diepe, kastanjebruine/rode kleur op zijn buik en borst. En kijk eens hoe hij die machtige zwarte pluimstaart in de lucht houdt voor zijn balans! Het is een van de coele ervaringen op mijn jungle-balkon tot nu toe.

Varanen (monitor lizards)

De kans dat je varanen tegenkomt op Borneo is groot en dat zijn indrukwekkende ontmoetingen! Deze reptielen kunnen meer dan een meter lang worden en lijken bijna prehistorisch. Je ziet ze vaak zonnen langs rivieroevers, op paden in het regenwoud of luierend bij lodges. Ze zijn totaal niet agressief en schuifelen meestal rustig weg als je dichterbij komt. Tijdens boottochten is de kans het grootst dat je er één ziet, soms zelfs meerdere op een dag.

Kijk hoe sluw ze zijn. Hij zit verstop achter het lelieblad , vlakbij de bloem.

De veelstrepige zonneskink, een glanzend juweel op de bosbodem van de jungle

Tijdens een van onze wandelingen door de jungle van Maleisië hoorden we steeds geritsel tussen de droge bladeren. Soms zagen we snel een hagedis wegrennen, maar regelmatig bleef er ook eentje heel rustig zitten. Het bleek een van de meest fascinerende hagedissen van het eiland te zijn: de Veelstrepige zonneskink (Eutropis multifasciata), in het Engels ook wel de Many-lined Sun Skink genoemd.

Skinken (een hagedissensoort) vallen op door hun gladde, gestroomlijnde bouw. Ze hebben een stevig lichaam, korte pootjes en een kop die vloeiend overloopt in hun lijf. Maar wat ze écht bijzonder maakt, is hun ‘hightech’ jasje.

Glanzende camouflage Hun schubben hebben een heel bijzondere eigenschap: ze zijn iriserend. Dat betekent dat de kleuren veranderen afhankelijk van hoe het zonlicht erop valt. De ene keer lijken ze olijfgroen of goudgeel te glanzen, en de andere keer zie je een felle oranje, rode of bronzen gloed op hun flanken (vooral bij de mannetjes in de broedtijd).

Geko’s besluipen, ons geheime ‘spionnenteam’ in actie

Tegen de avond verandert de sfeer in ons hotel. De gangen zijn hier geen afgesloten ruimtes, maar open buitengalerijen die direct grenzen aan de weelderige natuur. Zodra de schemering invalt, komen de vaste bewoners tevoorschijn: de geko’s. Gewapend met onze camera’s en een flinke dosis jachtinstinct, vormden mijn zoon en ik een heus ‘spionnenteam’.

Onze tactiek? Met de rug strak tegen de ene muur gedrukt, schuifelden we millimeter voor millimeter vooruit naar de volgende hoek. Achter elk hoekje hoopten we een geko te kunnen ‘spotten’ voordat hij ons in de gaten had. Het moet een hilarisch gezicht zijn geweest op de camerabeelden van het hotel: twee sluipende gestalten die doodstil proberen te blijven om een paar mini-reptielen te verrassen! En ja het is ons gelukt om ze goed te kunnen zien en op de foto te kunnen zetten.

Dolfijnen spotten, een droom die uitkomt

Dolfijnen in het wild zien stond al héél lang bizar hoog op mijn wishlist. Ik had al vaak een poging gedaan om ze te spotten, maar helaas nooit met het gewenste resultaat. Tijdens onze allereerste riviercruise hadden we echter mega veel geluk! We hebben ze van heel dichtbij mogen bewonderen. Een super bijzonder en intens moment.

Wie hoopt op grote sprongen en showelementen zoals op tv, moet trouwens wel even zijn verwachtingen bijstellen. Deze dolfijnen (Irrawaddy dolfijn) kwamen namelijk maar heel kort boven water. Ze komen in een kort, elegant boogje naar boven en voor je ze goed en wel gezien hebt, zijn ze alweer onder de oppervlakte verdwenen. Het was echt secondenwerk! Het bleef dan ook een enorme verrassing waar ze precies opdoken: de ene keer vlak voor onze boot en het volgende moment weer een stuk verderop. Heel dynamisch en fantastisch om mee te maken.

Wist je dat… Veel mensen dolfijnen zien als lieve, schattige dieren. Maar wist je dat ze in de biologie stiekem bekendstaan als de ‘etters van de zee’? Het zijn namelijk ontzettend slimme, maar soms ook best harde jagers die onderling behoorlijk dwingend en fel kunnen zijn en echt niet leuk voor andere dieren in de zee!

Krokodillen

Krokodillen… eerlijk? Ik denk dat ik daar stiekem nóg banger voor ben dan voor slangen! Toen we in Borneo aankwamen, werd dit dan ook al snel het gesprek van de dag met onze transferchauffeur, Richard. Hij vertelde ons dat er in de rivier bij Kuching soms ook krokodillen zitten en dat je er absoluut niet mag zwemmen. Gemiddeld wordt daar zo’n een keer per maand een krokodil uit het water gehaald! Krokodillen zijn beschermd en worden, dan in principe ook terug geplaatst in een natuurgebied.

In de stad zelf vond ik het nog niet zo spannend, maar toen we op de boot stapten voor onze eerste wildlife-riviercruise, steeg de spanning wel. In dit water zitten immers overal krokodillen, zónder dat je ze ziet. De regel was dan ook helder: áltijd je handen binnen boord houden. Al vrij snel zagen we tijdens het varen een grote krokodil langs het water liggen. Helaas bleek dat achteraf de enige volwassen krokodil te zijn die we zijn tegengekomen.

Maar tijdens een tweede riviercruise in Sabah werden we verrast door iets heel anders: we kwamen meerdere babykrokodillen tegen! En tja… die zien er stiekem toch wel heel schattig uit. Zelfs toen we ’s avonds in het donker op pad gingen om vuurvliegjes te bewonderen, zagen we met onze zaklampen nog een paar van die kleine oogjes boven het water uitsteken. Een fantastische én spannende ervaring!

De Grote Afrikaanse landslak, een reus op de weg.

De laatste dagen van onze vakantie verbleven we in een resort tegen de Borneose jungle aan. Toen we na een diner terugliepen naar onze kamer, konden we er simpelweg niet omheen. Wat een gigant! Ik heb vaker grote slakken gezien, maar deze was echt mega.

Het bleek een Grote Afrikaanse landslak (Lissachatina fulica) te zijn. “Mega groot” is hier bijna nog een understatement; het huisje van deze slakken kan wel tussen de 12 en 20 centimeter lang worden. Dit exemplaar dat ons de weg versperde, was ook zeker zo’n 15 centimeter!

Hoewel hun roots oorspronkelijk in Oost-Afrika liggen, zijn ze al heel lang geleden in Azië terechtgekomen en inmiddels niet meer weg te denken uit de vochtige bossen van Maleisië. Ze komen vooral tevoorschijn als het flink geregend heeft of wanneer de avond valt.

Vogels spotten in Maleisië

Naast de zoogdieren en reptielen, is Maleisië ook een absoluut paradijs voor vogelliefhebbers. We hebben tijdens onze reis dan ook meerdere toffe vogels gespot! Soms was het wel echt een uitdaging: sommige soorten vlogen zó bizar snel voorbij dat ik ze niet eens op de foto kon krijgen voordat ze weer in het dichte bladerdek verdwenen. Gelukkig was ik bij een aantal andere prachtige exemplaren wél net op tijd met mijn camera. Kijk mee naar twee bijzondere bewoners die we vlak bij ons resort van dichtbij konden bewonderen!

De Kleine reiger

Langs de randen van het water bij ons resort zag ik hem ineens staan. Toen de avond viel, sloop deze kleine boef stilletjes langs de waterkant om visjes te pakken. Hij was zo goed gecamoufleerd dat we er bijna voorbij waren gelopen! Het bleek een jonge Kleine reiger (Butorides striata) te zijn, ook wel bekend als de Mangrovereiger.

Terwijl de volwassen vogels een chique blauwgrijze rug met een zwarte pet hebben, dragen de jonge reigers een bruingestreept verenkleed. Dit is de ultieme camouflage tussen de takken en de modder langs de waterkant. Wist je dat deze vogels bekendstaan als superslimme jagers? Soms gooien ze een blaadje of een insect op het water als ‘lokaas’ en slaan ze bliksemsnel toe zodra er een nieuwsgierig visje op afkomt!

De Zilverreiger, een elegante, witte verschijning

Waar we de kleine mangrovereiger pas in de avond zagen schemeren, liet deze beauty zich juist overdag prachtig bewonderen. Ook in Maleisië hebben ze namelijk deze schitterende witte vogels: de Zilverreiger. Bij ons resort liepen er meerdere rond, maar net zoals in Nederland gaan ze helaas niet zo graag op de foto. Zodra je scherpstelt, zijn ze vaak alweer gevlogen! Maar het is me wel gelukt om een paar mooie foto’s van ze te maken.

Het contrast met de mangrovereiger kon bijna niet groter. Waar die kleine zich stilletjes in de schaduw verschuilt, paradeert deze witte reiger juist heel parmantig en opvallend door het ondiepe water.

Het is echt geweldig om te zien hoe actief ze jagen. Soms zie je ze heel grappig met één poot in de modder trillen om kleine visjes en garnaaltjes op te schrikken, om ze vervolgens bliksemsnel uit het water te pikken!

De Dajallijster

Toen we bij een vijver heel gefocust naar een varaan zaten te kijken, kwam deze Dajallijster (Copsychus saularis) ineens vlakbij me op een tak zitten. En ja, wat doe je dan? Bliksemsnel je camera erop richten! Ik heb precies twee foto’s kunnen maken en toen was de vogel alweer gevlogen. Gelukkig is deze eentje wél gelukt!

In het Engels noemen ze hem de Oriental Magpie-Robin. Ik vond het net een mini-ekster. Hij heeft een chique, gitzwarte kop en rug met een felwitte buik en een heel opvallende witte streep over de vleugels. We hebben deze vogel regelmatig voorbij zien komen tijdens onze reis door Maleisië, want ze zijn totaal niet mensenschuw en hippen gezellig rond bij resorts en bosranden.

Een parmantig zangtalent

Wat deze vogel écht bijzonder maakt, is zijn enorme volume. Ze hebben een waanzinnig mooi, luid en gevarieerd zangtalent. Grote kans dat dit het vogeltje is dat je ’s ochtends vroeg hoort fluiten als de jungle wakker wordt! Als ze zingen of super alert zijn (zoals op de foto), zetten ze heel parmantig hun staart recht omhoog. Een ontzettend leuk, brutaal karaktertje om op de gevoelige plaat vast te leggen!

De Neushoornvogel, Onze iconische, natuurlijke wekker in de jungle

Als er één vogel is die symbool staat voor de jungle van Borneo, dan is het wel de Neushoornvogel. Tijdens een van onze eerste wildlifetours hadden we al het geluk om een prachtig koppeltje hoog in de boomtoppen te spotten. Het was fantastisch om ze eindelijk in het echt te zien, maar het allermooiste moest toen nog komen…

De laatste vier dagen van onze reis verbleven we in een resort in Sabah, aan de rand van de jungle. Vanaf de allereerste ochtend bleken we daar wel een héél bijzondere ‘roomservice’ te hebben! Meerdere koppels neushoornvogels dat ons elke ochtend trouw wakker maakte. En geloof me, bescheiden zijn ze niet! Ze maken samen een enorm kabaal dat door de hele jungle galmt. Toch was er geen sprake van een ochtendhumeur; er is simpelweg geen mooiere ‘natuurlijke wekker’ te bedenken om de dag mee te beginnen.

Zwaargewichten in de lucht

Niet veel later werden we nóg meer verwend toen we er meerdere zagen vliegen. Dat is pas écht een spectaculair gezicht! Vanwege hun enorme snavel en robuuste bouw zijn deze vogels behoorlijk zwaar. Hun vliegstijl is daardoor heel uniek en fascinerend om naar te kijken: ze vliegen met volledig gestrekte vleugels en ‘sturen’ telkens met hun hele lichaam — eerst een wiegje naar links, dan weer naar rechts om vaart en balans te houden.

Trouw tot in de dood

Het was echt zo leuk om ze bij ons resort regelmatig te spotten. Neushoornvogels zijn strikt monogaam. Als ze eenmaal een partner hebben gevonden, blijven ze hun hele leven lang (dat wel 30 jaar kan duren!) trouw aan elkaar. Vandaar dat je ze bijna altijd als stelletje samen ziet eten, in de boomtoppen ziet zitten of door de lucht ziet zweven.

Ze hebben trouwens ook een van de meest bizarre nestrituelen uit het dierenrijk. Zodra het vrouwtje eieren legt in een boomholte, metselen ze de ingang samen zó dicht met modder en fruitresten dat er nog maar één piepklein spleetje openblijft. Het vrouwtje zit maandenlang volledig veilig opgesloten om te broeden, terwijl het mannetje trouw af en aan vliegt om haar (en later de kuikens) door het spleetje te voeren. Pas als de jongen groot genoeg zijn, breken ze de muur weer af. Een prachtig symbool van ultieme jungleromantiek!

Het Zebraduifje

In Sabah zagen we deze prachtige Zebraduifjes (Geopelia striata) regelmatig voorbijbijkomen. Meestal scharrelen ze gezellig met z’n tweeën of soms met z’n drieën rond. Hoewel ze prima kunnen vliegen, geven ze er de voorkeur aan om lekker op de grond te blijven. Het zijn echt ontzettend grappige en aandoenlijke vogeltjes om te observeren!

Gekleurde oogjes en rustgevend gekoers

Als je ze van dichtbij bekijkt, zie je pas hoe bijzonder ze zijn. Ze danken hun naam natuurlijk aan het fijne, zebra-achtige streepjespatroon op hun hals en borst, dat op de rug overgaat in een soort geschubd motief. Maar het leukste detail is misschien wel hun gezichtje: rondom hun ogen en de snavel hebben ze een opvallend zachtblauw tot turquoise gekleurd huidje.

In Zuidoost-Azië zijn deze kleine, compacte duifjes enorm geliefd. Ze zijn totaal niet mensenschuw en trippelen op hun gemakje rond op zoek naar zaden en pluisjes. Bovendien maken ze een heel kenmerkend, zacht en ritmisch koer-geluid (“koo-koo-koo”). Dit geluid is zó rustgevend dat de lokale bevolking in landen als Thailand en Indonesië ze zelfs als echte geluksbrengers in en rond het huis beschouwt!

witborstwaterhoen

Tijdens mijn ochtendwandeling, waarbij ik op zoek was naar leuke dieren, zag ik ze ineens voorbijvliegen: het witborstwaterhoen (Amaurornis phoenicurus). Het ging razendsnel en ze verstopten zich meteen weer in het groen. “Het lijken wel zwart-witte papegaaiduikers,” dacht ik nog. Mijn focus was meteen volledig gericht op deze prachtige watervogel.

Niet veel later had ik geluk: er landde er eentje vlak bij mij in de buurt. Ik liep heel voorzichtig wat dichterbij, in de hoop een glimp van hem op te vangen. Maar tot mijn grote verrassing vond deze vogel mij helemaal niet eng! In plaats van weg te vluchten, kwam hij juist rustig mijn kant op lopen. Wat een geweldig beest met zijn opvallend lange, gele poten. Dankzij dit nieuwsgierige karakter kon ik een paar prachtige foto’s van deze bijzondere vogel maken!

Aziatische glansspreeuwen

Regelmatig zagen we ze voorbij vliegen de Aziatische glansspreeuwen (Aplonis panayensis) misschien wel de meest dynamische bewoners. Ze komen soms even vlakbij zitten en vliegen dan weer door. Het is lastig om ze vast te leggen, maar het is mij een aantal keren toch redelijk gelukt.

Knalrode ogen en een prachtige glans

Het meest opvallende kenmerk van deze vogels zijn zonder twijfel hun knalrode ogen. Die steken ontzettend gaaf af tegen hun donkere verenkleed. Hoewel ze op het eerste gezicht gitzwart lijken, hebben hun veren in het felle zonlicht een prachtige, metaalachtige groene en paarse glans. Het is echt een schitterend gezicht om ze zo van dichtbij te kunnen bewonderen wanneer ze heel even pauzeren op een tak!

Komen nog meer foto’s bij

Geelbuikbuulbuul (Yellow-vented Bulbul)

Hagedissen

Naast al het grote wildlife hebben we ook ontzettend veel verschillende soorten hagedissen gespot. Wist je trouwens dat de indrukwekkende varaan ook ‘gewoon’ tot de hagedissenfamilie behoort?
Op Borneo krioelt het werkelijk van de hagedissensoorten. Vooral in de vroege ochtend, zo tussen 07.00 en 09.00 uur als het nog niet te heet is, zag ik ze volop tevoorschijn komen om op te warmen. Het blijft elke keer weer een feestje om deze snelle, kleurrijke reptielen te ontdekken!

De glimmende zon-aanbidder

Dit is een Skink (in het Nederlands ook wel gladde hagedis genoemd), en gezien de locatie op Borneo is het zeer waarschijnlijk een soort uit het geslacht Eutropis.

Dit is een van de grootste hagedissen die ik gespot heb. Deze prachtige skink, die ik vroeg in de ochtend spotte terwijl hij op een oude boomstam lag op te warmen in de zon. Op het eerste gezicht lijkt hij gewoon bruin, maar kijk eens goed naar de foto! Door het zonlicht zie je pas hoe de oranje-rode kleur op zijn flanken echt tot leven komt. Dat is het geheim van de Skink: ze zijn niet alleen glad en snel, maar ook onverwacht kleurri

De gestreepte skink

Dit is denk ik wel onze meest geziene hagedis op Borneo: de gestreepte skink. In tegenstelling tot de felgekleurde soorten had deze geen opvallende kleuren, maar hij was juist een absolute meester in onopvallendheid. Hij ging vrijwel volledig op in zijn omgeving!

Wat deze soort zo bijzonder maakt, is de prachtige, donkere streep die vanaf zijn oog over zijn hele flanken naar achteren loopt. Het is zijn ultieme camouflage. Terwijl andere hagedissen juist opvallen, verdwijnt deze skink met zijn bruine patronen perfect tussen de droge bladeren en takken op de junglebodem. Hij blijft muisstil zitten en is daardoor vrijwel onzichtbaar voor roofdieren én voor voorbijgangers. Pas toen hij bewoog, zagen we dat er een hagedis zat. Een ontzettend slimme tactiek om te overleven!!

Green Crested Lizard, de kameleon van de jungle

De Green Crested Lizard is echt een onwaarschijnlijk mooi dier. Kijk maar eens goed naar zijn kop op de foto: die opvallende zwarte cirkel rond zijn oog en die karakteristieke, stoere kuif! Het is een van de mooiste ontdekkingen die we deden.

Maar naast zijn looks is deze hagedis ook nog eens super bijzonder. Hij is, zoals de foto laat zien, felgroen, maar wat deze soort écht uniek maakt, is dat hij van kleur kan veranderen. Zodra hij zich bedreigd voelt of, erger nog, wordt aangeraakt, verdwijnt die felle kleur in een mum van tijd. Hij transformeert zichzelf dan in een onopvallend, aardachtig bruin. Zo verdwijnt hij perfect in de jungle, net als een kameleon!

De mini-dino van de struiken, Oosterse garden lizard

Naast al die gecamoufleerde skinks op de grond, ontdekten we gelukkig ook hagedissen die het wat hogerop zochten. Een van de coolste vondsten was deze Oosterse garden lizard, die je op de foto perfect gepositioneerd ziet op een wirwar van takken. Hij ziet er met die stekelige kam op zijn rug en nek en die stoere, prehistorische kop echt uit als een mini-dinosaurus!

Wat deze hagedis extra bijzonder maakt, is zijn andere naam: de veranderlijke agame. Net als een kameleon kan hij namelijk van kleur veranderen! Op deze foto heeft hij een schitterende, neutrale bruingrijze tint aangenomen, waardoor hij vrijwel onzichtbaar is tussen de droge takken. Maar vergis je niet: mannetjes kunnen in de paartijd of als ze boos zijn een knalrode of oranje kop krijgen. Heel bijzonder om te weten dat dit dier, dat nu zo rustig op de foto staat, plotseling zo’n transformatie kan ondergaan!

Het kleurenspectrum van de veranderlijke agame

Als er één hagedis is die ons bleef verrassen, dan was het wel de Veranderlijke agame (Oosterse garden lizard). Geen enkel exemplaar zag er namelijk hetzelfde uit! Waar de één zich bijna onzichtbaar maakte in een doffe, grijsbruine tint tegen de takken, kwamen we op een boomstam een exemplaar tegen dat bijna goudgeel oplichtte in de zon.

Met zijn opvallende stekeltjes op de rug en zijn scherpe klauwen waarmee hij moeiteloos verticaal tegen de boomstammen op klimt, bleef het een fantastisch dier om te spotten. Een echte kameleon van de boomstammen!

Dat deze agames niet schuw zijn, bleek wel toen we er een midden op het pad tegenkwamen. Hij ging trots rechtop staan op zijn voorpoten en zette zijn keelzak wijd uit om te laten zien wie hier de baas was! Pas op de grond valt ook op hoe ontzettend lang zijn staart eigenlijk is, bijna twee keer zo lang als zijn hele lichaam. Een prachtig, stoer gezicht om dit imposante gedrag van zo dichtbij mee te maken.

De heremietkreeft

Tussen al het wildlife door, kwamen we ook deze leuke heremietkreeft tegen. Nu is het alleen kijken en niet meer aankomen. Vroeger zocht ik altijd schelpen op het strand en nam die dan mee naar mijn hotelkamer. Toen ik midden in de nacht mijn schelpjes ineens hoorde lopen, wist ik niet wat er gebeurde! Met stomheid geslagen keek ik ernaar en schrok er enorm van. Nu ik weet dat dit heremietkreeften zijn, vind ik het een fascinerend gezicht om ze rond te zien sjouwen met hun eigen ‘huis op de rug’. Wist je dat ze zelf geen hard schild hebben om hun achterlijf te beschermen? Ze zijn dus hun hele leven op zoek naar het perfect passende slakkenhuisje. En als ze groeien, moeten ze simpelweg verhuizen naar een grotere woning. Echt superleuk om zo’n klein diertje voorzichtig uit zijn schelp te zien gluren!

Vlinders

Maleisië is een waar paradijs voor vlinderliefhebbers. Je ziet ze er in alle soorten en maten: van heel groot tot piepklein, en van knalgekleurd tot prachtig licht en subtiel.

Omdat ze zo ontzettend snel zijn, was het een flinke uitdaging om ze op de foto te krijgen. Toch is het met wat geluk en geduld gelukt om een paar van deze fladderende schoonheden vast te leggen. Hieronder zie je het resultaat.

Rode Pagodevlinder

Dit is een Rode Pagodevlinder (Red Lacewing), en wat een pareltje is het! Met zijn dieprode vleugels, zwarte stippen en subtiele blauwe accenten leek hij bijna wel geschilderd. Gelukkig bleef hij heel even zo zitten op het groene blad, zodat ik deze foto kon maken. Jammer is het dan weer dat ik geen foto heb van zijn opengeklapte vleugels, maar ook met dichtgeklapte vleugels is het een absolute blikvanger!

Spookmasker rups

Hoe deze rups precies heet durf ik niet met zekerheid te zeggen, maar een onwijs toffe verschijning was het wel. Kijk naar die kop: zo sprekend! Met dat rode vlak en de gele tekening lijkt het net alsof hij een klein spookmaskertje draagt.

Maar… het is wel een kwestie van kijken, kijken en niet aankomen. Deze rups ziet er prachtig uit met zijn unieke kop en opvallend zachte stekels, maar daar schuilt precies het gevaar. Die schattige haartjes kunnen als verdedigingsmechanisme namelijk behoorlijk prikken en irriteren. Een fantastisch mini-monstertje om van een veilige afstand te bewonderen!

De Archduke vlinder

Wat een geluk dat deze rustig op het pad bleef zitten! Dit is een vrouwtje van de Archduke-vlinder. Waar het mannetje opvalt met felle, oranje randen, kiest het vrouwtje voor een veel elegantere look: een fluweelzachte, donkere bovenzijde met subtiele witte stippen en een schitterende, parelmoerblauwe rand langs haar vleugels. Met zelfs nog een paar kleine, knalrode ‘prikpertjes’ als accent op de achterkant!

Ze vloog laag over de grond en streek precies op het juiste moment neer op het pad om op te warmen in de zon. Een prachtig bewijs dat ook de minder opzichtige vlinders in Maleisië een absolute wauw-factor hebben!

De mannelijke Archduke

Niet veel later kwamen we ook de mannelijke variant van de Archduke-vlinder tegen. En zeg nou zelf: die is toch totaal anders dan het vrouwtje?
Waar zij kiest voor subtiel blauw, pakt dit mannetje flink uit met opvallende, heldergele banden over zijn donkere vleugels. Met zijn vleugels wijd open op de stenen was dit prachtige exemplaar een geweldige verschijning in de jungle. Zo zie je maar dat de natuur blijft verrassen!

De Knight-vlinder

Dit is de Knight-vlinder (Lebadea martha). Wat deze vlinder zo ontzettend cool maakt, is hoe hij op het blad ging zitten: met zijn vleugels helemaal wijd uitgespreid, waardoor de brede witte banen een perfecte, strakke ‘V’ vormen. Samen met de unieke, gekartelde vorm van zijn vleugels leek het wel een klein kunstwerkje op het groene blad. Een prachtig, rustig moment tussen al die razendsnelle fladderaars!

Lesser Lancer

Een magisch moment

Sommige ontmoetingen op reis vergeet je nooit meer. Deze vlinder een Lesser Lancer (Symbrenthia hypselis) met een prachtig oranje tijgerpatroon. bleek niet zomaar een voorbijvliegende verschijning te zijn. Hij bleef me maar liefst een half uur lang volgen! En bleef steeds voor mij zitten, zodat ik heel veel foto’s kon maken.

Op een gegeven moment streek hij zelfs rustig neer op mijn schoen. Het voelde bijna Alsof hij me iets wilde vertellen of gewoon een stukje met me mee wilde wandelen. Waar de meeste vlinders na een seconde alweer gevlogen waren, werd dit kleine oranje vriendje mijn persoonlijke gids op het pad. Echt een heel speciaal en betoverend moment uit de reis dat me altijd bij zal blijven!

Cruiser-vlinder

Waar sommige tropische vlinders schreeuwen om aandacht met knallende felle kleuren, heeft dit vrouwtje van de Cruiser-vlinder (Vindula erota) een heel andere strategie.
Met haar zachte, koperbruine tinten, subtiele kanten patronen en zilverachtige accenten strijkt ze neer op de rotsen en valt ze bijna niet op. Pas als je goed dichtbij kijkt, zie je hoe ontzettend verfijnd de tekening op haar vleugels eigenlijk is.

De Black Archduke

Dit is het mannetje van de black archduke vlinder. Deze ging zo mooi voor mij zitten. Kijk die prachtige diepe kleuren. Dit is waarom ik zo van de natuur hou.

Grote Eierzwaluwstaart

Helaas is dit mijn laatste vlinder die ik goed op de foto gekregen heb. Ook deze wilde zijn mooie binnenkant niet voor de camera tonen.

Met haar donkere vleugels en de opvallende witte vlekken, die op de voorvleugels nog groter en helderder zijn, is het vrouwtje van deze soort een ware schoonheid. Een subtiele blauwe glans over de voorvleugels maakt het plaatje compleet.

De rode boslibelle

Naast de vele vlinder die we gezien hebben. Zagen we ineens deze felle verschijning een Neurothemis fulvia-libelle!

Waar je bij libellen vaak denkt aan glanzende, doorschijnende vleugeltjes, pakt dit mannetje het heel anders aan. Zijn vleugels zijn bijna volledig bedekt met een intense, dieprode kleur. Tussen de bruine, droge bladeren op de bodem leek hij wel een klein robijntje dat op het hout zat te zonnen. Een fantastische kleurflits in het bos!

Sierlijke oeverlibelle

Tijdens een van onze wandelingen kwamen wij deze prachtige Sierlijke oeverlibel tegen. Met zijn felrode staart en het bruin-oranje lijfje was het een opvallende verschijning in het groen. Een geluksmomentje!

Naast al deze bijzondere dieren, zijn we tijdens onze wandelingen nog talloze andere pareltjes tegengekomen. Van de kleinste mieren en bijen tot de mooiste kevers, termieten, spinnen en vliegen; de jungle zit vol leven! Het was een onvergetelijke ervaring en we hebben genoten van elke ontdekking!

Dieren spotten in Maleisië

k hoop dat je zo een mooi beeld hebt gekregen van de wildlife in Maleisië! Uiteraard hebben we nog lang niet alles gezien, maar ik ben ontzettend dankbaar dat ik de dieren die hoog op mijn verlanglijstje stonden, van dichtbij heb mogen bewonderen. En nog zoveel meer moois: van indrukwekkende, grote dieren tot de meest schitterende kleine pareltjes.

Wil je zelf ook dieren spotten? Een paar gouden tips:

• Ga vroeg uit de veren: Tussen 07:00 en 09:00 uur warmen veel dieren op in de eerste zonnestralen. Later op de dag wordt het te heet en zoeken ze de schaduw op.
• Scan de omgeving goed: Kijk op de grond en in het gras voor voorbijflitsende hagedissen.
• Speur de bomen af: Kijk goed tussen de takken en bladeren of je iets geks of oneffens ziet; slangen houden zich daar namelijk graag schuil!